Chiropractie

De grondlegger van de chiropractie is de Amerikaan D.D Palmer (1844-1913). In een tijd waarin wetenschappelijk onderzoek in de medische wereld nog in de kinderschoenen stond stelde Palmer het zenuwstelsel centraal in zijn theorie over gezondheid. De wervelkolom was hierin van speciaal belang volgens Palmer: een gezonde wervelkolom was een vereiste voor een gezond lichaam. Reeds in de oudheid (Hippokrates) zag men in hoe cruciaal de wervelkolom was voor een gezond lichaam. Ook in het verre oosten had men dergelijke inzichten. Zo staat de wervelkolom centraal in bijvoorbeeld yoga en tai chi oefeningen.

Sinds de eerste chiropractische behandeling in 1895 door Palmer is de chiropractie sterk verder geëvolueerd. Inmiddels is het na de reguliere geneeskunde en tandheelkunde de derde grootste geneeswijze ter wereld. Wereldwijd zijn er ruim 50.000 chiropractoren, afgestudeerd aan erkende colleges, voornamelijk in de Verenigde Staten. In Nederland vestigde zich de eerste chiropractor in 1967. Thans zijn ongeveer 250, met een jaarlijkse groei van ongeveer 5%.

In een aanzienlijk aantal landen heeft chiropractie dan ook een beschermde en wettelijk erkende status (o.a. Verenigde Staten, Canada, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Denemarken, Noorwegen, Italië, Australië, Nieuw Zeeland, Zwitserland en Zuid Afrika). De NCA (Nederlandse Chiropractoren Associatie) in samenwerking met de SCN (Stichting Chiropractie Nederland) streeft dergelijke erkenning ook in Nederland na en hanteert derhalve dezelfde strenge regels als bovengenoemde landen.

Chiropractie is afgeleid van het Griekse woord “Cheiros” (hand) en “Pratto” (beoefenen); dus het betekent “met de hand beoefenen”, wat in grote lijnen de werkwijze van de chiropractor weergeeft. Middels handmatige (manuele) technieken bevordert de chiropractor het functioneren van het zenuw- gewrichts- en spierstelsel.

Tegenwoordig is met de toename van wetenschappelijke kennis ook de chiropractie verder geëvolueerd. Zie werking van chiropractische behandeling.